Ścieżka dydaktyczna Szepty Natury wersja audio

Halo, halo – dzień dobry Państwu! Z tej strony wita Was Marzena Bocian!

Nadaję prosto z serca miejskiej dżungli – pokoju 426 w Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie.

Szanowni Państwo, dotarły do mnie niezwykłe wieści o pewnym magicznym miejscu w samym centrum Krakowa!

Więcej o tym opowie mój dobry przyjaciel – Kapibara Borys!

Witaj, Borysie!

Słyszałam, że masz dziś dla nas coś naprawdę niesamowitego – miejsce, które trudno opisać słowami!

Dzień dobry, Marzenko! Witam wszystkich naszych słuchaczy i dziękuję za zaproszenie – to dla mnie zaszczyt!

Drodzy słuchacze, dziś opowiem wam o miejscu, które wygląda, jakby powstało z połączenia bajki i zaczarowanego ogrodu…

Wyobraźcie sobie: małe osiedle ukryte przy ziemi, na skraju ogrodu lub parkowej alejki.

Domki są niziutkie, z zaokrąglonymi dachami zrobionymi z patyków i przykrytymi kołderką z mchu.

Wejścia mają niewielkie – wielkości dużego jabłka!

Na podłodze – dywan z suchych liści, gdzieniegdzie słoma, dzięki której nawet w deszczowe dni jest ciepło i przytulnie.

Te małe osiedla są sprytnie ukryte – między gałęziami krzewów, pod złamanymi przez wiatr konarami drzew.

Nie znajdziecie ich tak łatwo – to tajemnica, którą odkryją tylko najbystrzejsze oczy!

Niektóre domki mają nawet miniaturowe ogródki z ziołami, które odstraszają owady i drapieżniki.

Każdy domek został zrobiony ręcznie – z drewna, gliny i kamieni.

Zimą trzymają ciepło, a latem są przyjemnie chłodne.

I wiecie co? Mają nawet coś w rodzaju „mini-lodówki” – miejsce, gdzie można zostawić karmę.

Oczywiście żadnych frytek ani pizzy! Tylko prawdziwe przysmaki – bogate w białko i witaminy.

I żadnych mlecznych produktów – te naszym małym lokatorom szkodzą!

A kto tam mieszka, zapytacie? Otóż lokatorzyyy…

O nie! Co to było?!

(słychać rumor, wywracane krzesła – coś zniknęło równie szybko, jak się pojawiło)

Szanowni słuchacze, proszę zachować spokój!

Właśnie do naszego studia wbiegł jakiś… nieproszony gość!

Ach! Borysie? Borysie! Co się dzieje?!

…O nie! Borys zniknął!

Drodzy słuchacze, Borys został porwany!

Wszczynam alarm! Ogłaszam AKCJĘ POSZUKIWAWCZĄ!

Potrzebuję Waszej pomocy!

Dzieci z Krakowa i całej Polski – Borys może być wszędzie!

Sprawdźcie parki, krzaki przy przystankach, zaułki pod bibliotekami,

a szczególnie miejsca, gdzie słychać dziwne pomruki… i unosi się zapach ogórków

kiszonych.

Borys zawsze miał przy sobie słoiczek!

(do studia wskakuje Żaba Bartłomiej – słychać rechotanie)

Drodzy Państwo, do studia właśnie wskoczył mój serdeczny przyjaciel – Żaba Bartłomiej!

Bartku, mów szybko, co się stało?

Drogie dzieci! Widziałem go!

Ten stwór porwał Kapibarę Borysa!

Pobiegł z nim ooo tam… w prawo?… a może w lewo?…

Ech, kiedy się to działo, jadłem świerszcza.

Może jak zjem drugiego – to sobie przypomnę!

O tak! Teraz pamiętam!

Uciekł w lewo – za budynek!

(pojawia się mapa z pinezką – miejsce, gdzie mają pójść)

Dzień dobry! Słyszałem, że szukacie Borysa?

Skąd wiem? Aaa, okoliczne ptaki mi wyćwierkały – one wszystko wiedzą!

Widziałem, gdzie z nim uciekł ten porywacz, ale… nie jestem pewien, czy chcę wam to powiedzieć.

Wiecie, kiedy krzywda dzieje się drzewom, mało kto reaguje!

Spójrzcie – tu mam podrapaną gałąź, tam przypalony pień…

Jeśli chcecie mojej pomocy, pokażcie, że drzewa też są dla was ważne!

Hmm… może jednak się myliłem.

Może Wy naprawdę troszczycie się o przyrodę!

Obiecajcie tylko, że będziecie bronić drzew i krzewów.

Umowa stoi? Świetnie!

Spójrzcie tam, obok korzeni – widzicie te ślady?

Podążajcie za nimi. Powodzenia!

Dobra robota, poszukiwacze!

Usłyszałam od wróbla, że porywacz pobiegł z Borysem na zachód.

Wyjmijcie kompasy i ruszajcie w tamtą stronę!

Czuję, że jesteście coraz bliżej!

Ciiiii… posłuchajcie! Rośliny potrafią mówić.

Nie wierzycie? Sprawdźcie sami!

Wspaniale! Czasami wystarczy się wsłuchać, by odkryć coś nowego.

A Borysa widziałem – był z jakimś drapieżnikiem. Poszli w tamtą stronę.

Dzień dobry! To Wy jesteście tą grupą, która szuka Borysa?

Już cały Kraków o Was mówi!

Przed chwilą widziałam Borysa – i tego, kto go porwał.

Udało wam się już ustalić, kto to był?

Świetnie! Musimy go zwabić – lisy kochają jedzenie!

Cicho… Widzicie ich? W krzakach, przy niskim płocie z wikliny…

To Borys!

A obok niego – lis!

Ale… chwileczkę. On wcale nie wygląda na groźnego.

🎵 Zmiana nastroju – mówi to zaskoczona, wesoła

To nie było porwanie… tylko nieporozumienie.

Lis chciał, by ktoś mu pomógł!

Jesteście! Ale się cieszę, że was widzę!

Lis to mój przyjaciel – Łukasz, strażnik tego miejsca.

Poprosił mnie o pomoc w budowie ZAGRODY DLA JEŻY!

Przepraszam, że Was nastraszyłem.

Ale musiałem działać szybko – zima tuż-tuż, a jeże potrzebują bezpiecznych domków.

I tak, dzięki Waszej pomocy, Borys został odnaleziony!

A my wszyscy poznaliśmy miejsce, które naprawdę istnieje – zagrodę dla jeży.

Można tu przyjść, pomóc, posprzątać, zbudować nowy domek…

Albo po prostu usiąść i posłuchać, jak w liściach tętni życie

Pamiętajcie – nawet najmniejsze stworzenia zasługują na bezpieczne schronienie.

A domek dla jeża możecie zbudować sami – w ogródku, w szkole albo z sąsiadami.

Bo każda pomoc ma znaczenie!

A my wracamy do studia, żeby opowiedzieć światu, jak dzielni jesteście!

Dziękujemy za waszą odwagę, spryt i serce!

I kto wie… może już jutro, pod krzakiem w waszym parku,

też zamieszka ktoś kolczasty? 🦔

Zrób zdjęcie napotkanego domku dla jeża lub zbuduj własny!

Prześlij je do nas lub wrzuć w social media z oznaczeniem naszej akcji.

Najciekawsze zdjęcia pojawią się na naszej stronie –

a może nawet w kolejnej przygodzie Borysa! 💚